Orlen kontraktuje 16 dostaw ropy w obliczu kryzysu na Bliskim Wschodzie

W obliczu trudnej sytuacji na globalnym rynku energetycznym Grupa Orlen podjęła działania zaradcze. Od piątku koncern zakontraktował 16 dodatkowych dostaw ropy naftowej na kierunku polskim, czeskim i litewskim.

Nowe ładunki surowca mają pochodzić z wielu zróżnicowanych kierunków, takich jak Norwegia, Wielka Brytania, Algieria, Kazachstan, Azerbejdżan oraz obie Ameryki. Pozostałe zapotrzebowanie rafinerii jest na bieżąco zabezpieczane w ramach umowy zawartej w sierpniu z norweskim Equinorem.

Przedstawiciele spółki podkreślają, że bieżące dostawy surowca do wszystkich rafinerii Grupy Orlen realizowane są bez przeszkód i w pełni pokrywają zapotrzebowanie produkcyjne. Koncern zaznaczył, że optymalizacja i uzupełnianie wolumenów zakupowych stanowią stały element operacyjnej działalności firmy.

Zakłócenia dostaw z Bliskiego Wschodu i sytuacja w Katarze

Problemy z dostawami ropy wynikają z decyzji Saudi Aramco o anulowaniu lub opóźnieniu części wrześniowych ładunków do europejskich rafinerii. Saudyjski gigant musiał ograniczyć eksport po tym, jak Arabia Saudyjska czasowo wstrzymała pracę strategicznego ropociągu Wschód-Zachód po atakach dronów w rejonie Rijadu i Medyny.

Zamykana magistrala miała kluczowe znaczenie dla omijania przez tankowce zablokowanej przez Iran cieśniny Ormuz. Ropociąg Wschód-Zachód transportował około 4 mln baryłek ropy dziennie, co stanowi istotną część globalnego przesyłu surowca. Według agencji Reutera Saudi Aramco odpowiada za około 40 procent ropy przerabianej w zakładach Orlenu.

W marcu katarska spółka QatarEnergy wstrzymała produkcję gazu skroplonego i ogłosiła stan siły wyższej dla kontraktów, w tym z polskim koncernem. Powodem jest konflikt na linii USA-Iran oraz ograniczenia w żegludze przez cieśninę Ormuz, choć Orlen zapewnia, że spadek ten nie zagraża bezpieczeństwu rynku, a luki wypełniają dostawy z USA, Norwegii, Nigerii oraz Trynidadu i Tobago.

Oceny ekspertów i perspektywy naprawy rurociągu

W ubiegłym tygodniu jemeńscy rebelianci Huti rozpoczęli ofensywę, przejmując kontrolę nad wybrzeżem Morza Czerwonego, portem Mokka oraz wyspami w pobliżu cieśniny Bab al-Mandab, co dodatkowo zdestabilizowało szlaki morskie dla ropy i gazu.

Międzynarodowe prognozy dotyczące czasu wyłączenia saudyjskiej infrastruktury przesyłowej są podzielone. Lokalne władze szacują przerwę na kilka tygodni, podczas gdy amerykański minister energii Chris Wright wyraził przekonanie, że naprawa potrwa zaledwie kilka dni.

Tymczasem rynki notują gwałtowne skoki cen surowców. Kontrakty gazowe z dostawą na październik na holenderskim hubie TTF osiągnęły poziom ponad 80 euro za MWh, co odzwierciedla obawy przed niedoborami i kurczeniem się europejskich zapasów.