Odejście wybitnego naukowca
Przedstawiciele Uniwersytetu w Białymstoku poinformowali o śmierci profesora Adama Jamroza, który był związany z tą uczelnią od 1986 roku. Ceniony naukowiec odszedł 14 października 2026 roku, mając 81 lat.
Profesor był absolwentem Uniwersytetu Jagiellońskiego, a w swojej pracy badawczej koncentrował się głównie na teorii państwa i prawa oraz zagadnieniach związanych z teorią demokracji. Jego dorobek obejmuje liczne publikacje, w tym monografie i artykuły wydawane zarówno w kraju, jak i za granicą, między innymi we Francji.
Fundamenty białostockiej uczelni
Adam Jamróz odegrał kluczową rolę w procesie usamodzielnienia się białostockiej jednostki, która początkowo funkcjonowała jako filia Uniwersytetu Warszawskiego. Pracując w Instytucie Prawa, pełnił funkcję dziekana, a w 1996 roku powierzono mu stanowisko prorektora Uniwersytetu Warszawskiego ds. Filii w Białymstoku.
Był inicjatorem jej usamodzielnienia i jednym z tych, którzy położyli fundamenty pod jej rozwój. Jego wkład w historię i kształtowanie tożsamości Uniwersytetu pozostanie nieoceniony
Jako pierwszy rektor Uniwersytetu w Białymstoku, funkcję tę sprawował w latach 1997-2001, koncentrując się na tworzeniu struktur oraz rozwoju infrastrukturalnym uczelni. W 2022 roku, podczas obchodów 25-lecia samodzielnego funkcjonowania uniwersytetu, odebrał tytuł doktora honoris causa, zaznaczając przy tym, że jego największą satysfakcję stanowiło inspirowanie współpracowników do wspólnego działania.
Kariera w życiu publicznym
Po zakończeniu pracy rektorskiej profesor kontynuował aktywność publiczną. W latach 2001-2003 zasiadał w Senacie Rzeczypospolitej Polskiej, a następnie do 2012 roku wypełniał obowiązki sędziego Trybunału Konstytucyjnego. W 2012 roku za swoje zasługi został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
Osobistymi wspomnieniami o profesorze podzielił się obecny rektor Uniwersytetu w Białymstoku, dr hab. Mariusz Popławski, który utrzymywał z nim regularny kontakt. Podkreślił on, że nawet po zakończeniu aktywnej pracy zawodowej profesor żywo interesował się losem wspólnoty akademickiej oraz planami rozwoju uczelni.