Myślał, że strzela do szopa, zastrzelił żołnierza. Wyrok dla myśliwego

Sąd Rejonowy w Szczecinie wydał we wtorek, 8 września, wyrok w sprawie śmiertelnego postrzelenia żołnierza na terenie Pasa Ćwiczeń Taktycznych Krzekowo. Stanisław H. został skazany na dwa lata i dziesięć miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności. Wobec jego pomocnika, Tomasza F., sąd orzekł karę roku i trzech miesięcy więzienia.

Do tragedii doszło w listopadzie 2023 roku, gdy mężczyźni wjechali na teren poligonu, aby polować na dziki. Żaden z oskarżonych nie posiadał wymaganego pozwolenia na odłów zwierząt na tym terenie.

Przebieg zdarzenia i działania oskarżonych

Podczas procesu Stanisław H. utrzymywał, że oddał strzał z broni myśliwskiej, będąc przekonanym, iż celuje w zwierzę, prawdopodobnie szopa pracza. Kula trafiła biorącego udział w ćwiczeniach żołnierza w okolicę szyi. Pomimo udzielonej przez innych uczestników szkolenia pierwszej pomocy oraz wezwania pogotowia, reanimacja nie przyniosła rezultatu i poszkodowany zmarł.

Po oddaniu strzału obaj oskarżeni gwałtownie odjechali w stronę bramy wjazdowej. Sędzia Monika Orzechowska w uzasadnieniu wyroku podkreśliła, że mężczyźni mieli obowiązek upewnić się, w co celują, a ich późniejsze zachowanie wzbudziło wątpliwości sądu co do intencji oskarżonych.

Sędzia wskazała, że mężczyźni widzieli żołnierzy przy bramie oraz prowadzoną akcję ratunkową, jednak nie zdecydowali się sprawdzić sytuacji, mimo że zajęłoby to zaledwie kilka minut. Zdaniem sądu ich zachowanie po zdarzeniu mogło świadczyć o próbie przygotowania linii obrony.

Stanowisko prokuratury i obrony

Prokuratura, która domagała się dla Stanisława H. łącznej kary trzech lat pozbawienia wolności, zapowiedziała analizę wyroku w ciągu siedmiu dni. Dopiero po tym terminie zapadną decyzje o ewentualnym zaskarżeniu orzeczenia.

Obrońca Tomasza F., adwokat Krzysztof Tumielewicz, argumentował, że jego klient nie miał świadomości tragicznych skutków strzału. Wskazywał na trudne warunki, takie jak noc, ciemność i niska temperatura, sugerując, że oskarżeni mogli nie zdawać sobie sprawy, iż celują w człowieka. Obrońca nie wykluczył wniesienia apelacji, utrzymując, że nie było podstaw do skazania, gdyż oskarżeni po zajściu zameldowali się ochronie.