Przebieg głosowania i system wyborczy
Wybory parlamentarne do Knesetu odbywają się 27 października 2026 r. Izraelczycy rozpoczęli głosowanie do 26. Knesetu o godzinie 7:00 czasu lokalnego, a lokale wyborcze pozostaną otwarte do godziny 22:00. Uprawnionych do głosowania jest około 7,3 miliona osób, które wybierają 120 deputowanych do jednoizbowego parlamentu.
Kneset liczy 120 deputowanych, a izraelski system wyborczy opiera się na listach partyjnych, a nie na głosowaniu na konkretne osoby. Wyborcy wrzucają do urn karty z symbolem wybranego ugrupowania. Do uzyskania mandatu konieczne jest przekroczenie progu wyborczego wynoszącego 3,25 proc., a do stworzenia rządu wymagane jest zdobycie co najmniej 61 mandatów.
Starcie o przyszłość polityczną Izraela
Najdłużej urzędujący premier w historii Izraela, Benjamin Netanjahu, walczy o utrzymanie stanowiska, opierając swoją kampanię na kwestiach bezpieczeństwa oraz sukcesach w działaniach przeciwko Iranowi i jego sojusznikom. Jego główny konkurent, lider bloku opozycyjnego Gadi Ajzenkot, zarzuca obecnemu szefowi rządu zaniedbania prowadzące do ataku Hamasu z 2023 roku oraz przedkładanie interesów politycznych nad stabilność państwa.
Opozycja podnosi kwestię odpowiedzialności za zaniedbania sprzed 7 października, kiedy to w ataku Hamasu zginęło około 1200 osób. Temat ten jest jedną z głównych osi sporu, obok kwestii poboru do wojska ultraortodoksyjnych Żydów, korupcji oraz budzącej kontrowersje reformy sądownictwa, którą przeciwnicy premiera uznają za zagrożenie dla zasad demokratycznych.
Tło konfliktu i podziały w społeczeństwie
Kampania wyborcza rozgrywa się w cieniu oskarżeń o zbrodnie wojenne w Strefie Gazy, pod którymi podpisuje się Międzynarodowy Trybunał Karny, wydając nakaz aresztowania Netanjahu. W izraelskiej debacie publicznej kwestia ta jest jednak marginalizowana, a uwaga skupia się na polaryzacji między obozem premiera a szeroką koalicją opozycyjną, w której skład wchodzą ugrupowania takie jak Razem, Demokraci oraz Nasz Dom Izrael.
Kandydaci reprezentują również odmienne ścieżki życiowe: Netanjahu wywodzi się z politycznej elity kraju, natomiast Ajzenkot jest potomkiem imigrantów z Maroka i byłym szefem sztabu generalnego, co czyni go w oczach wielu wyborców kandydatem stawiającym na pragmatyzm wojskowy. Rodziny obu polityków były obecne w debacie publicznej, szczególnie w kontekście służby wojskowej synów w obliczu trwających konfliktów.
Niepewne wyniki i rola partii mniejszościowych
Sondaże przedwyborcze wskazują, że ani blok Netanjahu, ani koalicja opozycyjna nie osiągają samodzielnej większości parlamentarnej. Sytuacja ta może doprowadzić do długotrwałego impasu politycznego, który w skrajnym przypadku zakończy się koniecznością rozpisania kolejnych wyborów.
Istotną rolę w nowym parlamencie mogą odegrać partie reprezentujące arabską mniejszość, które według prognoz mogą zdobyć około 14–15 mandatów. Mimo to, zarówno Netanjahu, jak i Ajzenkot publicznie deklarują wykluczenie tych ugrupowań z jakichkolwiek przyszłych koalicji rządowych.