Były wiceminister gospodarki Jerzy Markowski ostrzega, że szybkie wygaszanie kopalń węgla w Polsce bez zapewnienia stabilnych alternatyw energetycznych jest błędem. Ekspert podkreśla, że transformacja powinna być długofalową strategią państwa, a nie efektem bieżących sporów politycznych.
Transparentność
Poniższe publikacje były podstawą opracowania artykułu.
Polska od lat sukcesywnie ogranicza wydobycie węgla kamiennego, przestawiając gospodarkę na inne źródła energii. Skala tych zmian jest znacząca: jeszcze trzy dekady temu w Polsce działały 72 kopalnie, podczas gdy obecnie funkcjonuje ich zaledwie kilkanaście. W tym samym czasie roczne wydobycie węgla spadło ze 140 mln ton do poziomu około 44 mln ton.
W rozmowie przeprowadzonej w programie „ZNAM TEN BIZNES” Jerzy Markowski wskazał na paradoks obecnej polskiej transformacji. Zdaniem byłego wiceministra, krajowe kopalnie są wygaszane, mimo że zapotrzebowanie na surowiec nie maleje, co zmusza Polskę do zwiększania importu węgla z zagranicy. Markowski ocenia, że zamiast realnej dekarbonizacji, krajowy surowiec jest po prostu zastępowany importowanym.
Energetyka odnawialna rozwija się w Polsce bardzo dynamicznie, odpowiadając w 2025 roku za ponad 30 proc. wytworzonej energii elektrycznej. Jerzy Markowski nie neguje potrzeby wdrażania OZE oraz energetyki jądrowej, zaznacza jednak, że niestabilność produkcji energii z wiatru i słońca stanowi poważne wyzwanie dla sieci przesyłowych. Choć atom uznaje za kluczowy element przyszłego miksu energetycznego, wskazuje, że na realizację pierwszej polskiej elektrowni jądrowej trzeba będzie jeszcze poczekać, co rodzi pytanie o bezpieczeństwo dostaw energii w okresie przejściowym.
Zdaniem byłego wiceministra, głównym problemem Polski jest brak konsekwentnej strategii energetycznej przez ostatnie kilkanaście lat. Markowski uważa, że kolejne ekipy rządzące nie potrafiły pogodzić wymogów dekarbonizacji z bezpieczeństwem energetycznym, cenami prądu oraz potrzebami przemysłu. Ekspert apeluje o traktowanie polityki energetycznej jako nadrzędnej strategii państwowej, wykraczającej poza bieżące spory partyjne.