Gdańsk: Na Westerplatte odnaleziono szczątki polskiego żołnierza

Prace ekshumacyjne szczątków odkrytych na półwyspie zorganizowano na początku tygodnia przy udziale wieloosobowego zespołu ekspertów. W działaniach tych uczestniczył prokurator Instytutu Pamięci Narodowej oraz lekarz medycyny sądowej, a także pracownicy naukowi z Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku.

Okoliczności odkrycia

Osobną fazę działań poprzedziło czwartkowe natrafienie na ludzkie kości, które zalegały na głębokości wynoszącej w przybliżeniu dwa i pół metra. Znajdowały się one w niewielkiej odległości od żelbetowej fortyfikacji wzniesionej w 1911 roku. Obok spoczywały zabytkowe przedmioty, w tym wojskowe guziki z lat dwudziestych ubiegłego stulecia oraz polski bagnet oprawiony w pochwę.

Eksperci zauważyli, że układ odnalezionych szczątków był niepełny, a poszczególne elementy szkieletu uległy przemieszaniu. Wysunięto przypuszczenie, że w pierwszych miesiącach 1945 roku niemieccy żołnierze formujący w tamtym rejonie własne linie obronne natknęli się na częściowo rozłożone zwłoki i złożyli je w wykopanym pospiesznie dole.

Identyfikacja legionisty

Ostateczne potwierdzenie tożsamości zmarłego ma nastąpić po zakończeniu szczegółowych oględzin antropologicznych oraz testów laboratoryjnych. Uzyskany profil genetyczny zostanie skonfrontowany z materiałem biologicznym pozyskanym od krewnych legionisty Mieczysława Krzaka, wskazywanego przez źródła historyczne jako jedyny żołnierz utracony w tamtym rejonie.

Urodzony w 1915 roku wojskowy przed oddelegowaniem na półwysep służył w formacji piechoty stacjonującej w Kielcach, a na placówce odpowiadał za obsługę moździerzy. Po zniszczeniu punktów ogniowych dołączył do drużyny prowadzącej obronę przy torach kolejowych, gdzie poniósł śmierć w wyniku odniesionych ran. Za swoją postawę leg. Krzak został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Orderu Virtuti Militari V klasy.

Historia badań na Westerplatte

Kompleksowe poszukiwania w tym rejonie prowadzono od 2021 roku, a badany obszar historyczny przekroczył łączną powierzchnię dwóch tysięcy metrów kwadratowych. Archeolodzy szacują, że pod ziemią mogą spoczywać jeszcze nieodnalezione ciała dwóch obrońców z września 1939 roku.

Równolegle przypomniano, że prace wykopaliskowe na półwyspie trwają już od dziewięciu lat. W 2019 roku archeolodzy odnaleźli tam mogiły dziewięciu poległych wojskowych, a w 2024 roku natrafiono na szczątki czterech cywilnych jeńców zamordowanych przez okupanta w początkowej fazie konfliktu.