Sąd Najwyższy odmówił rozpoznania zażaleń Bogdana Święczkowskiego i Bartłomieja Sochańskiego

Sąd Najwyższy odmówił rozpoznania zażaleń złożonych przez Bogdana Święczkowskiego i Bartłomieja Sochańskiego na zarządzenia z 30 października, które nałożyły na nich przerwę w pełnieniu obowiązków sędziów Trybunału Konstytucyjnego. Postanowienie w tej sprawie podjął jednoosobowo sędzia SN Zbigniew Korzeniowski.

Sędzia Korzeniowski wskazał, że Trybunał Konstytucyjny stanowi odrębny organ władzy sądowniczej, w związku z czym sprawa została przekazana właśnie do tego organu. Oznacza to, że Sąd Najwyższy nie rozstrzygnął zasadności samych zażaleń prezesa i wiceprezesa TK, lecz jedynie wskazał właściwą ścieżkę proceduralną. Jeżeli zainteresowani złożą zażalenie na to postanowienie, sprawę ma rozpatrywać skład trzyosobowy Sądu Najwyższego.

Tło sporu wokół Trybunału Konstytucyjnego

Napięcia wewnątrz Trybunału Konstytucyjnego rozpoczęły się 30 października, gdy przedstawiciele grupy wybranych w obecnej kadencji Sejmu sędziów ogłosili, że Anna Korwin-Piotrowska – jako najstarsza stażem sędzia – przejęła kierowanie instytucją. Wydała ona zarządzenie o przerwie w czynnościach służbowych dla Bogdana Święczkowskiego oraz Bartłomieja Sochańskiego, co obaj zainteresowani uznali za bezprawne działanie i formę uzurpacji.

Anna Korwin-Piotrowska w swoim oświadczeniu podkreśliła, że statusy prawne TK i Sądu Najwyższego są rozłączne, a żadna z tych instytucji nie posiada kompetencji nadzorczych względem drugiej. Dodała, że sędzia Trybunału podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej wyłącznie przed samym Trybunałem, a orzeczenia Sądu Najwyższego w kwestii zarządzeń o przerwie w czynnościach nie wywołają żadnych skutków prawnych.

W ostatnich dniach wokół gmachu Trybunału Konstytucyjnego doszło do wzrostu napięcia, co wiązało się z obecnością policji oraz osób wybranych do TK przez obecny Sejm. Bogdan Święczkowski wystosował pismo do komendanta głównego policji Marka Boronia, domagając się wycofania funkcjonariuszy z terenu budynku, co według prezesa TK utrudnia kierownictwu wykonywanie obowiązków i narusza niezależność instytucji.