Długa droga duszpasterska i formacja zakonna
Bp Paweł Socha urodził się 10 stycznia 1935 roku w Wojsławicach pod Radomiem. W 1951 roku wstąpił do Zgromadzenia Księży Misjonarzy św. Wincentego a Paulo, a święcenia kapłańskie przyjął 22 maja 1958 roku w Krakowie.
W ramach Konferencji Episkopatu Polski duchowny pełnił szereg odpowiedzialnych funkcji. W latach 1980–1996 stał na czele Komisji ds. Duchowieństwa, a ponadto pracował w komisjach zajmujących się duszpasterstwem ogólnym, akademickim, ateizmem oraz Polonią.
Rekordowy staż i posługa w diecezji
Papież Paweł VI mianował go 16 listopada 1973 roku biskupem pomocniczym nowo utworzonej diecezji gorzowskiej. Święcenia biskupie przyjął 26 grudnia 1973 roku z rąk kardynała Karola Wojtyły, przyjmując za zawołanie słowa Czynić prawdę w miłości.
Przez dziesięciolecia posługi w regionie dwukrotnie obejmował urząd administratora diecezji, odpowiednio w 1986 oraz 1993 roku. Na emeryturę przeszedł w styczniu 2012 roku w wieku 77 lat.
Ostatnie lata i aktywność publiczna
Mimo podeszłego wieku bp Socha pozostawał aktywny. W marcu w Warszawie zaapelował do biskupów o zmianę podejścia w duszpasterstwie, wskazując na potrzebę odejścia od aktywizmu i statystyk na rzecz wsłuchiwania się w głos Boga.
Człowiek wtedy nie ma stresu, niczego się nie boi, jest spokojny. Dla świeckich i duchownych to jest tajemnica i zdrowia duchowego, i fizycznego. Ludzie nie zwracają uwagi na to, jak zdrowie fizyczne zależy od zdrowia duchowego. Im bardziej człowiek jest optymistyczny i zawierza się Bogu, tym też łatwiej iść przez życie
Wypowiadając się na temat skandali seksualnych w Kościele katolickim, podkreślał, że wymagają one prawdy, sprawiedliwości i oczyszczenia. Zaznaczał przy tym, że od reform strukturalnych ważniejsze jest nawrócenie serc.