Apelacja w sprawie Moniki B. Skazana za oszpecanie córki chce uniewinnienia

Do Sądu Apelacyjnego w Lublinie trafiła apelacja od wyroku wydanego w marcu przez Sąd Okręgowy w Siedlcach. Sąd pierwszej instancji uznał Monikę B. za winną znęcania się fizycznego i psychicznego ze szczególnym okrucieństwem nad swoją małoletnią córką oraz spowodowania u niej ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w postaci trwałego i istotnego zeszpecenia ciała.

Kobieta została nieprawomocnie skazana na 15 lat pozbawienia wolności. Sąd orzekł także zakaz kontaktowania się z pokrzywdzoną córką oraz zbliżania się do niej na odległość mniejszą niż 50 metrów przez okres 10 lat, a także nałożył na oskarżoną obowiązek zapłaty na rzecz córki 100 tys. zł nawiązki.

Ponadto skazana ma pokryć koszty postępowania sądowego oraz otrzymała dożywotni zakaz wykonywania zawodów związanych z wychowaniem i edukacją dzieci.

Jak poinformowała rzecznik prasowa Sądu Okręgowego w Siedlcach sędzia Agnieszka Karłowicz, do tej pory wpłynęła w tej sprawie jedna apelacja. Złożył ją obrońca Moniki B., który domaga się uniewinnienia bądź obniżenia wymierzonej kary. Cały proces toczył się z wyłączeniem jawności.

Przebieg przestępstwa i zbiórki pieniędzy

Według ustaleń śledczych do przestępstw dochodziło od lutego 2017 roku do stycznia 2024 roku w miejscowości Sięciaszka Druga w powiecie łukowskim. Prokuratura Okręgowa w Lublinie ustaliła, że kobieta aplikowała na twarz i kark dziecka toksyczną, bliżej nieustaloną substancję płynną.

Działanie to wywoływało u dziewczynki między innymi rumień, stany zapalne, blizny oraz nieodwracalne ubytki tkanek w wyniku martwicy, w tym utratę części prawego ucha. Rany te matka wielokrotnie przedstawiała lekarzom oraz sądowi opiekuńczemu jako zmiany chorobowe, co według prokuratury stanowiło szczególne okrucieństwo.

Na leczenie pokrzywdzonej dziewczynki prowadzono publiczne zbiórki pieniędzy. Sprawa wyszła na jaw po zawiadomieniu od lekarzy Szpitala Klinicznego nr 1 w Lublinie, którzy zauważyli, że obraz kliniczny i przebieg dolegliwości nie odpowiadają żadnej znanej jednostce chorobowej.

Opinie biegłych i stan zdrowia dziecka

Powołani w sprawie biegli z różnych dziedzin medycyny jednoznacznie wykluczyli chorobę skóry oraz potwierdzili, że zmiany miały charakter urazowy i zostały wywołane zachowaniem człowieka. Badania wykazały również, że dziecko nie cierpiało na padaczkę, autyzm ani niepełnosprawność intelektualną, których istnienie matka sugerowała przez lata.

Biegli psychiatrzy ocenili, że Monika B. miała w pełni zachowaną zdolność do rozpoznania znaczenia swoich czynów i pokierowania swoim zachowaniem. Jednocześnie stwierdzono u niej zaburzenia osobowości w postaci zespołu Münchhausena z przeniesienia, polegające na celowym wywoływaniu objawów choroby u podopiecznego w celu wzbudzenia współczucia i uzyskania korzyści finansowych.

Podczas śledztwa oskarżona nie przyznała się do zarzucanych jej czynów, tłumacząc, że wykonywała jedynie czynności higieniczne przy ciele dziecka. Po zatrzymaniu matki i zawieszeniu jej władzy rodzicielskiej dziewczynka trafiła pod opiekę rodziny, jej stan zdrowia znacznie się poprawił, a nowe zmiany skórne przestały się pojawiać.