Byli policjanci skazani za śmierć 36-latka podczas interwencji

Sąd Rejonowy Lublin-Wschód uznał dwóch byłych funkcjonariuszy, Wojciech K. i Arkadiusz K., za winnych przekroczenia uprawnień i nieumyślnego spowodowania śmierci 36-letniego Tomasza K.

Sąd wymierzył oskarżonym kary roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres próby wynoszący trzy lata.

Sąd orzekł wobec ukaranych byłych mundurowych także trzyletni okres zakazu wykonywania zawodu w strukturach policyjnych oraz nakaz przekazania kwoty 20 tysięcy złotych tytułem zadośćuczynienia na rzecz siostry zmarłego.

Przebieg tragicznej interwencji

Do zdarzenia doszło 25 sierpnia 2020 roku w Lublinie, w rejonie ulicy Łęczyńskiej i Drogi Męczenników Majdanka.

Policjanci zostali wezwani do agresywnego mężczyzny, który atakował przechodniów i kopał napotkane osoby.

W rejonie skrzyżowania Drogi Męczenników Majdanka z ulicą Wolską i Łęczyńską pojawili się funkcjonariusze Arkadiusz K. oraz Wojciech K., którzy podjęli czynności służbowe wobec wskazanego mężczyzny.

Zmarłym podczas interwencji był 36-letni Tomasz K., który leczył się psychiatrycznie, zaczął uciekać przed funkcjonariuszami i został zatrzymany w pobliżu budynku Agencji Mienia Wojskowego.

Jak ustalił sąd na podstawie nagrań z monitoringu, interwencja miała bardzo dynamiczny przebieg. Jeden z policjantów uderzył uciekającego mężczyznę łokciem w szyję, a następnie zastosowano chwyt obezwładniający i powalono go na ziemię brzuchem do podłoża.

W tej pozycji 36-latek nie stawiał już oporu, jednak funkcjonariusze nadal dociskali jego nogi i klatkę piersiową oraz ograniczali mu możliwość oddychania.

Przyczyny zgonu i ocena sądu

Sędzia Andrzej Skubis zwrócił uwagę, że zatrzymany sygnalizował problemy z oddychaniem, prosił o zwolnienie chwytów, miał charczący głos, a z ust leciała mu ślina lub piana. Mimo tych objawów policjanci nie zareagowali odpowiednio i nie zwolnili ucisku.

Biegli ustalili, że bezpośrednią przyczyną zgonu była tzw. asfiksja restrykcyjna, czyli ostra niewydolność krążeniowo-oddechowa wywołana przymusowym unieruchomieniem w stanie pobudzenia, przy jednoczesnej obecności środków psychotropowych w organizmie.

Sąd podkreślił, że chociaż sama decyzja o podjęciu interwencji była zasadna, to użyte środki przymusu okazały się nieadekwatne do sytuacji i stopnia zagrożenia.

Reakcje obrony i wcześniejszy przebieg procesu

Przed ogłoszeniem wyroku sprawa przeszła przez inną instancję, ponieważ we wrześniu 2025 roku Sąd Okręgowy w Lublinie uchylił wcześniejszy wyrok uniewinniający obu policjantów i skierował postępowanie do ponownego rozpoznania.

Oskarżeni w trakcie procesu nie przyznawali się do winy, twierdząc, że działali zgodnie z prawem i w interesie publicznym.

Obrońca oskarżonych, mecenas Stanisław Estreich, zapowiedział złożenie apelacji od nieprawomocnego wyroku. W jego ocenie sprawa dotyka szerszego problemu odpowiedzialności funkcjonariuszy oraz braku specjalistycznego szkolenia w zakresie rozpoznawania zjawiska asfiksji restrykcyjnej podczas dynamicznych interwencji.