Żałoba narodowa po strzelaninie w Krakowie. Zginęło sześć osób

Od północy w niedzielę w Polsce rozpoczęła się dwudniowa żałoba narodowa, wprowadzona rozporządzeniem prezydenta Karola Nawrockiego. Dokument, który wymagał kontrasygnaty premiera, został opublikowany w Dzienniku Ustaw późnym wieczorem w sobotę. Żałoba potrwa do poniedziałku.

W czasie trwania żałoby flagi państwowe na terenie całego kraju zostaną opuszczone do połowy masztu. Zmieniona zostanie ramówka stacji radiowych i telewizyjnych, a portale internetowe wprowadzają stonowaną kolorystykę oraz kiry przy logotypach. Rekomendowane jest również odwoływanie imprez o charakterze rozrywkowym.

Oprócz ogólnokrajowej żałoby, prezydent Krakowa Łukasz Gibała wydał zarządzenie o wprowadzeniu żałoby na terenie miasta, która potrwa do 11 listopada.

Historyczny kontekst żałoby w III RP

Prawne ramy ogłoszenia żałoby opierają się na przepisach dotyczących polskich symboli państwowych i pieczęci urzędowych. W historii III RP żałoba narodowa ogłaszana była wielokrotnie po największych tragediach oraz w obliczu śmierci osób o kluczowym znaczeniu dla państwa.

Wśród historycznych przypadków znajduje się żałoba po powodzi z lipca 1997 roku oraz po zamachach na World Trade Center z 2001 roku, a także po atakach terrorystycznych w Madrycie w 2004 roku. Okresy żałoby towarzyszyły również śmierci papieża Jana Pawła II w 2005 roku, katastrofie smoleńskiej z 2010 roku, katastrofie samolotu CASA pod Mirosławcem oraz katastrofie kolejowej pod Szczekocinami.

Państwo oddawało w ten sposób hołd także byłym premierom, takim jak Tadeusz Mazowiecki i Jan Olszewski. Dniem żałoby narodowej upamiętniono również pogrzeby prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza oraz papieża Franciszka.