Tradycja pamięci o zmarłych
Święto Wszystkich Świętych, przypadające 1 listopada, jest w polskiej kulturze czasem zadumy i refleksji. Mimo że w Kościele katolickim dzień ten poświęcony jest wszystkim świętym, czyli chrześcijanom, którzy osiągnęli zbawienie, dla większości Polaków stanowi on okazję do osobistej wizyty na nekropoliach. 1 listopada to dzień Wszystkich Świętych, w którym Polacy odwiedzają groby bliskich, porządkując je oraz zapalając znicze.
Archiwalne zapisy obchodów
Historyczne materiały fotograficzne pozwalają prześledzić zmiany w sposobie przeżywania tego święta w ubiegłym stuleciu. Archiwalne fotografie dokumentują m.in. sprzedaż wiązanek przy warszawskich Powązkach w 1932 roku czy harcerzy zapalających znicze na grobach w tej samej lokalizacji w latach 1963–1964. Z kolei zdjęcia z lat 1925–1935 przedstawiają członków Towarzystwa im. Józefa Piłsudskiego w Troyes, zmierzających na cmentarz w dniu święta.
Współczesny wymiar święta
Oprócz kultywowania pamięci osobistej, 1 listopada w Polsce tradycyjnie organizowane są kwesty na rzecz ratowania zabytkowych nagrobków. Takie akcje odbywają się na wielu cmentarzach w całym kraju, mobilizując lokalne społeczności do dbania o dziedzictwo kulturowe.
Lokalnie uroczystości Wszystkich Świętych mają specyficzny charakter, obejmujący m.in. wzmożony ruch na nekropoliach takich jak cmentarz przy ulicy Lwowskiej w Chełmie czy cmentarz przy ulicy Unickiej w Lublinie. Mieszkańcy odwiedzają również cmentarz na Majdanku, a w mediach społecznościowych święto to często staje się tematem memów dotyczących współczesnego zjawiska określanego jako grobbing.