Krzysztof Wyszkowski odznaczony Orderem Orła Białego przez prezydenta Karola Nawrockiego

Krzysztof Wyszkowski otrzymał Order Orła Białego podczas uroczystości, która odbyła się 31 sierpnia w Sali BHP Stoczni Gdańskiej. Wydarzenie to było częścią obchodów 46. rocznicy podpisania Porozumień Sierpniowych oraz powstania NSZZ „Solidarność”. Najwyższe polskie odznaczenie państwowe przyznano mu w uznaniu znamienitych zasług dla Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności dla przemian demokratycznych i wolnej Polski, a także za osiągnięcia w działalności państwowej i publicznej.

Prezydent Karol Nawrocki podkreślił, że Wyszkowski jest legendą podziemia antykomunistycznego, którego życiorys niemal w całości odzwierciedla historię „Solidarności” – od Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża po represje stanu wojennego.

Niezłomność i walka o wolność

W trakcie wystąpienia prezydent Nawrocki zwrócił uwagę na determinację Wyszkowskiego w obliczu komunistycznego systemu. Podkreślił, że mimo wieloletniej inwigilacji, aresztowań i internowania, działacz pozostał wierny swoim ideałom i nie współpracował ze Służbą Bezpieczeństwa.

Prezydent określił Wyszkowskiego mianem wojownika, który jest wyposażony w tarczę swojego życiorysu i wiedzę, a także zaznaczył, że bez osób o tak zdecydowanej postawie „Solidarność” by nie powstała.

Odpowiedź odznaczonego

Krzysztof Wyszkowski podziękował członkom kapituły oraz prezydentowi za przyznanie odznaczenia. Podkreślił, że twórcom „Solidarności” dano możliwość bezinteresownego działania w duchu tego ruchu, co uznał za wartość nadrzędną wobec uznania społecznego czy względnej wolności. W swoim wystąpieniu przywołał również postacie innych osób, które budowały „Solidarność”.

Działalność publiczna i opozycyjna

Krzysztof Wyszkowski urodził się 10 listopada 1947 roku w Mrągowie. Przed ukończeniem 16. roku życia podjął pracę fizyczną. Był współpracownikiem Komitetu Samoobrony Społecznej „KOR”, współzałożycielem Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża i autorem ich Deklaracji. W 1979 roku przeprowadził pierwszą w Polsce lustrację obywatelską, ujawniając agenturalną przeszłość Edwina Myszka. Po wprowadzeniu stanu wojennego był internowany w Strzebielinku, skąd zbiegł w 1982 roku, pozostając w podziemiu aż do amnestii w 1983 roku.

W 1989 roku uczestniczył jako niezależny obserwator w obradach Okrągłego Stołu, a w 1992 roku zainicjował proces ujawnienia tzw. Listy Macierewicza. W latach 1991-1992 był doradcą premierów Jana Krzysztofa Bieleckiego i Jana Olszewskiego. Pełnił również funkcję członka Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej. W 2005 roku publicznie zarzucił Lechowi Wałęsie współpracę z SB, co stało się zarzewiem wieloletniego procesu sądowego zakończonego uniewinnieniem Wyszkowskiego w 2020 roku.