Nie żyje Andrzej Wielowieyski. Opozycjonista i wicemarszałek Senatu miał 98 lat

Andrzej Wielowieyski urodził się 16 grudnia 1927 roku w Warszawie. W czasie okupacji niemieckiej, od 1943 roku, walczył w oddziale partyzanckim Armii Krajowej pod pseudonimem „Wir”. Po wojnie ukończył prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim i pracował w administracji państwowej, m.in. w Ministerstwie Skarbu oraz Ministerstwie Finansów. W kolejnych latach był związany z Dyrekcją Budowy Osiedli Robotniczych oraz Miejską Komisją Planowania Gospodarczego w Warszawie.

Przez wiele lat współtworzył redakcję miesięcznika „Więź” oraz warszawski Klub Inteligencji Katolickiej, w którym pełnił funkcje wiceprezesa i sekretarza. Wielowieyski podkreślał, że KIK był dla niego symbolem niezależności ruchu katolickiego i udziału w reformie soborowej. W latach osiemdziesiątych odegrał kluczową rolę w strukturach „Solidarności”. Był ekspertem Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego w Stoczni Gdańskiej, doradzał Lechowi Wałęsie oraz uczestniczył w pracach Prymasowskiej Rady Społecznej.

Okrągły Stół i kariera parlamentarna

Andrzej Wielowieyski był jednym z architektów pokojowej transformacji ustrojowej, biorąc udział w obradach Okrągłego Stołu w zespole ds. gospodarki i polityki społecznej. W czerwcu 1989 roku uzyskał mandat senatora z ramienia Komitetu Obywatelskiego „Solidarność” i objął stanowisko wicemarszałka Senatu I kadencji. W kolejnych latach zasiadał w parlamencie jako poseł i senator, reprezentując m.in. Unię Demokratyczną oraz Unię Wolności.

Po śmierci Bronisława Geremka w 2008 roku objął po nim mandat posła do Parlamentu Europejskiego. Za swoją wieloletnią służbę państwową i opozycyjną został odznaczony m.in. Orderem Orła Białego, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Partyzanckim oraz francuską Legią Honorową. Jacek Michałowski, były szef Kancelarii Prezydenta, pożegnał go jako „ostatniego z wielkich Ojców naszej demokracji”.